امام مهدي در قرآن كريم

معني آيه : ( اراده ي ما بر اين قرار گرفته كه بر مستضعفين زمين منت بگذاريم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين  قرار دهيم. )

منّت در لغت به معناي نعمت سنگين است ( مفردات راغب ، ص ۷۷۷ ، ماده ي "منّ " )  . زيرا (منّ) در اصل به معناي سنگيني است و منّت خدا همان نعمت هاي سنگين و ارزشمند اوست كه به انسان ها ارزاني مي شود ( الميزان ، ج ۱۶ ، ص ۱۰ ) .

مستضعف از ماده ي ضعف خلاف قوّت است ( مفردات قرآن ، ص ۵۰۶ ) . و استضعاف آن است كه كسي طلب ضعف شخصي را كند و مستضعف كسي است كه ضعيف شمرده شده است ( التحقيق في كلمات القرآن الكريم ، ج۷ ، ص۳۰ ).

تعيين مصداق آيه

طبق سياق آيه شريفه ، مفسرين اهل سنت و شيعه ، شأن نزول آيه را مربوط به قوم ( بني اسرائيل ) مي دانند ( مجمع البيان ، ج ۷-۸ ) . آن ها بودند كه در روي زمين به استضعاف كشيده شده و خداوند آن ها را بر فرعونيان پيروز گرداند ، ولي حقيقت آيه دلالت بر يك قانون كلي و اراده و مشيّت هميشگي خداوند نسبت به مستضعفين تا روز قيامت دارد. خداوند اراده كرده كه به حسب شرايط خاص ، منستضعفين عالم پيروز گرداند ، كه نمونه ي آن تحقق مشيّت الهي نسبت به پيروزي بني اسرائيل و زوال حكومت فرعونيان بود. نمونه ي كاملتر آن حكومت پيامبر اسلام (ص) بعد از ظهور اسلام است. و مطابق روايات ، مصداق كامل و تمام آن در عصر ظهور حضرت مهدي (عج) است كه خداوند حكومت آن حضرت را كه حكومت مستضعفين است در سرتاسر عالم گسترش خواهد داد ، و كره ي زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد .


 

نوشته شده توسط ارمان نیکزاد در چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387 ساعت 13:30 موضوع امام مهدی در قرآن | لینک ثابت